İnsan gözü, küçücük bir alana yerleştirilmiş olağanüstü bir optik sistem gibidir. Kornea ve göz merceği ışığı kırarak görüntüyü retinaya ulaştırır; iris gelen ışığın miktarını ayarlar, retina ise ışığı elektriksel sinyallere dönüştürür. Ardından bu sinyaller görme siniri aracılığıyla beyne taşınır ve beyin, gelen bilgileri anlamlı bir görüntü hâline getirir. Üstelik bütün bu işlemler saniyenin çok küçük dilimlerinde gerçekleşir.
Düşünelim; bir kameranın lensi, diyaframı, sensörü ve işlemcisi tesadüfen bir araya gelebilir miydi? Aynı şekilde bir kamera sisteminden katbe kat daha önemli ve daha mükemmel olan göz nasıl tesadüf eseri olabilir? Elbetteki böyle bir yapı herşeye gücü yeten ve ilmi sonsuz olan Bir Yaratıcının eseri olabilir.
Gözdeki Bazı Yapılar ve Görevleri
Orbita (Göz Çukuru): Göz küresini ve çevre dokuları koruyan kemik yuva.
Konjonktiva: Göz kapağının iç yüzeyini ve gözün beyaz kısmını (sklera) kaplayan şeffaf zar.
Gözyaşı Bezi ve Gözyaşı: Gözü nemlendirir, temizler ve antibakteriyel yapısıyla enfeksiyonlara karşı korur.
Göz Kasları: Göz küresinin her yöne hareket etmesini sağlayan kas tabakası.
Kornea (Saydam Tabaka): Gözün en ön kısmında yer alan, ışığın ilk kırıldığı şeffaf kubbe.
Sklera (Göz Akı): Gözün arkasını ve yanlarını kaplayan, yapısal bütünlük sağlayan sert beyaz tabaka.
İris: Göze rengini veren, kasları yardımıyla pupilla çapını ayarlayan tabaka.
Pupilla (Gözbebeği): İrisin ortasındaki açıklık; karanlıkta büyüyüp aydınlıkta küçülerek göze giren ışık miktarını ayarlar.
Siliyer Cisim (Kirpiksi Cisim): Merceğin şeklini değiştirerek odaklamayı sağlar ve göz içi sıvısını üretir.
Koroit (Damar Tabaka): Retinayı besleyen, damar açısından zengin ve ışık yansımasını önleyen koyu renkli tabaka.
Göz Merceği (Lens): Işığı kırarak retinaya odaklayan, esnek yapısıyla yakın ve uzak uyumunu sağlayan saydam yapı.
Camsı Cisim (Vitreus): Mercek ile retina arasını dolduran, gözün şeklini koruyan jel benzeri sıvı.
Retina (Ağ Tabaka): Yaklaşık 576 megapiksel eşdeğer algılama kapasitesine sahip, ışığa duyarlı reseptörlerin (çomak ve koni hücreleri) bulunduğu tabaka.
Sarı Nokta (Makula): Retinanın merkezinde yer alan, en yüksek çözünürlüklü ve detaylı görmeyi sağlayan alan.
Görme Siniri (Optik Sinir): Retinada oluşan görüntü sinyallerini işlenip anlamlandırılması için beyne ileten sinir hattı.
Mercek: Işığı kırarak görüntüyü/ retinaya odaklar. Esnek yapısı sayesinde yakın ve uzak cisimleri net görmemizi sağlar.
Hassasiyet: İnsan gözü, çok düşük ışıkta bile görebilir. Gece görüşü, ay ışığında bile mümkün olur.
Yüksek Çözünürlük: Yaklaşık 576 megapiksel çözünürlüğe eşdeğer bir algılama kapasitesine sahiptir. Detayları mükemmel bir şekilde görür.
Beyinle Uyum: Gördüğü görüntüyü çok kısa bir süre içinde beyne iletir. Beyin, bu görüntüyü işler, anlamlandırır ve bize “görme” deneyimini yaşatır.
Görseldeki numaralar ve isimleri
1) arka oda, 2) ora serrata, 3) silier kası, 4) kirpiksi bölge, 5) Schlemm kanalı, 6) göz bebeği, 7) ön oda, 8) kornea, 9) iris, 10) lens korteksi, 11) lens çekirdeği, 12) silier cisim (kirpiksi cisim), 13) konjunktiva, 14) m. obliquus inferior bulbi, 15) m. rectus inferior bulbi, 16) m. rectus medialis bulbi, 17) retinal arter ve venler, 18) optik disk, 19) dura mater, 20) santral retinal arter, 21) santral retinal ven, 22) optik sinir, 23) vortikoz venler(göz koroid veni), 24) Tenon kapsülü, 25) makula lutea, 26) fovea centralis, 27) sklera, 28) koroid (damar tabaka), 29) m. rectus superior bulbi, 30) retina (bu tablo vikipediden alınmıştır)
Hatta bu konuda Charles Darwin bile ciddi bir itirafta bulunmuş gözün evrimini saçma bulmuştur. Bu da gösteriyor ki canlılık aleminde Allah’ın yaratması, sanatı ve hikmeti herşeyde görülmektedir.
Gözün, farklı mesafelere odaklanmayı sağlamak, farklı miktarlarda ışık almak ve küresel ve kromatik sapmaları düzeltmek için sahip olduğu tüm eşsiz mekanizmalarıyla birlikte, doğal seçilim yoluyla oluşmuş olabileceğini varsaymak, açıkça itiraf etmeliyim ki, son derece saçmadır. (Charles Darwin, Türlerin Kökeni Doğal Seçilim Yoluyla veya Yaşam Mücadelesinde Tercih Edilen Irkların Korunması (New York: The Modern Library, 1993), s. 227.)
