Sual: Allah neden kutsal kitapları bir topluluğa değilde bir Peygambere indirdi? Herkesin şahit olacağı bir şekilde indirse olmaz mıydı?
Cevap: Eğer gökyüzü yarılsaydı, melekler herkesin gözü önünde yeryüzüne inseydi ve kutsal bir kitabı bütün bir topluluğa fiziksel olarak teslim etseydi, dünyadaki özgür irade ve imtihan kavramı tamamen ortadan kalkardı. Herkes gözüyle gördüğü, inkâr etmesi imkânsız olan bu mutlak gerçeğe zorunlu olarak inanmak durumunda kalırdı.
Böyle bir senaryoda insanın aklı, iradesi ve seçme özgürlüğü devre dışı kalacağı için imtihan edilmenin de hiçbir anlamı kalmazdı. Dinimizde geçerli olan; insanın kendisine bahşedilen akıl, mantık, şuur, zekâ ve vicdan gibi ilahi melekeleri kullanarak hakikatı araması, peygamberin ahlakını ve mucizelerini tasdik ederek kendi ahiretinin yolunu hür iradesiyle çizmesidir. Bu şekil olunca Hz. Ebubekirler ile Ebu Cehiller birbirinden ayrılacak cennet ve cehennem ehli kendi yolunda gidecektir.
Üstelik bir kitabın sadece kurallar bütünü olarak herhangi bir topluluğun ortasına indirilmesi, insanların onu doğru anlamasını ve hayata doğru aktarmasını sağlamazdı. Hâşâ, peygamberler sadece ilahi mesajı ileten birer postacı değildir. Onlar canlı birer rehber, insanlığı karanlıktan aydınlığa çıkaran birer yol gösterici ve dinin pratik hayatta nasıl yaşanacağını öğreten muazzam birer öğretmendir.
Peygamberler; adaletin nasıl uygulanacağını, merhametin nasıl gösterileceğini, zorluklara karşı nasıl sabredileceğini, ibadetlerin nasıl eda edileceğini ve kutsal metinlerde geçen mücmel (kapalı) ifadelerin ne anlama geldiğini hayatlarıyla bizzat gösteren yegane örnek şahsiyetlerdir. Bir insan, ancak başka bir insana canlı olarak örnek olabilir.
Eğer insanların elinde rehbersiz sadece kutsal metinler bulunsaydı ve bunu ilk elden, yaşayarak öğreten bir peygamber olmasaydı, herkes kendi kafasına göre yorumlar yapar ve insanlık korkunç bir fikir ayrılığına düşerdi. Nitekim günümüzde sünneti ve peygamberin tebyin (açıklama) görevini reddedip “Sadece Kur’an bize yeter” diyerek dinde kaos oluşturan bazı çevreler, peygambersiz bir din tasavvurunun insanı nasıl bir çıkmaza sürükleyeceğinin en net kanıtıdır.
Kısacası; eğer vahiy herkese meleklerin görkemli teşrifiyle gelseydi imtihan gizemi kaybolur, insanın seçim yapma tercihi olmazdı. Eğer peygamberler bu kutsal metinleri yaşayarak insanlara açıklamasalardı, insanlık o metinlerin tefsiri ve uygulanması hususunda paramparça olur, çok ciddi ihtilaflara düşerdi.
