Kur’ân-ı Kerîm yalnızca bir inanç ve ahlâk kitabı değil, aynı zamanda dil, edebiyat ve düzen bakımından insanları hayrete düşüren bir metindir. Kur’ân’ın indiği 7. yüzyıldan itibaren Müslüman âlimler onun lafızlarında ve kelime seçimlerinde olağanüstü bir düzen bulunduğunu ifade etmişlerdir. Günümüzde bilgisayar destekli araştırmalarla yapılan çalışmalar, Kur’ân’da bazı kelimelerin dikkat çekici bir denge içinde tekrar edildiğini ortaya koymuştur. Özellikle zıt veya birbiriyle ilişkili kavramların aynı sayıda geçmesi, araştırmacılar tarafından Kur’ân’ın eşsiz üslubunun bir göstergesi olarak değerlendirilmektedir.

Bu tür sayısal dengeler Kur’ân’ın ilâhî kaynağına işaret eden delillerden biri olarak görülür. Çünkü 23 yıl boyunca farklı zamanlarda ve farklı olaylar üzerine indirilen bir metinde böylesine dengeli tekrarların bulunması tesadüf ihtimalini sıfırlamaktadır. Aşağıda Kur’ân’da dikkat çeken bazı sayısal düzen örnekleri yer almaktadır.

İlk Dönem Âlimlerinin Kur’ân’daki Sayısal Düzen Hakkındaki Sözleri

1. İmam Gazâlî (ö. 1111)

“Kur’ân’ın kelimelerinde ve harflerinde sayısız hikmetler vardır. İnsan aklı bunların hepsini kuşatamaz.” (1)

2. Fahreddin Râzî (ö. 606/1210)

“Kur’ân’da kelimelerin yerleştirilmesinde büyük hikmetler vardır.” (2)

3. Celâleddîn es-Süyûtî (ö. 911/1505)

“Kur’ân’da ayetlerin tertibi ve kelimelerin düzeni tevkîfîdir (ilâhîdir).” (3)

Kaynaklar

(1) İmam Gazâlî, İhyâ-u Ulûmi’d-Dîn, I, “Âdâbü Tilâveti’l-Kur’ân”.
(2) Fahreddin Râzî, Tefsîr-i Kebîr, ilgili ayet tefsirleri.
(3) Süyûtî, el-İtkân fî Ulûmi’l-Kur’ân, I, 62.