Sual: Allah mı demeli, Ellah mı?
Cevap: Allah demeli; zira ana dili Arapça olan (tüm bölgesel lehçeler ve değişkeler dahil) tahmini 400 milyon kişinin var olduğu düşünülürse bu kimselerden “Ellah” lafzını söyleyen yok denecek kadar azdır veya bölgesel ağız sapmalarından ibarettir. Bununla beraber internette dinlenen Kur’an-ı Kerim videolarının en çok dinlenenleri Araplara (Abdülbasit Abdüssamed, Mahir el-Muaykli, Suud el-Şureym, Yasser Al-Dosari gibi) aittir fakat “Ellah” diyen yoktur. Var olanların hepsi “Allah” lafzını kullanmaktadır. Pratikteki bu örnekler lafızın doğru kullanımını net bir şekilde göstermektedir.
İkinci olarak Arapça fonetikte ve tecvid ilminde buna Lafzatullah’ın Lam’ının Tafhimi, yani Allah kelimesindeki lam harfinin kalınlaştırılması denir. Lafzatullah, “Allah lafzı” demektir. Buna lafza-i celal (yüce kelime) de denilir.
Eğer Allah lafzından önceki harfin harekesi üstün ( َ ) veya ötre ( ُ ) ise aradaki elif harfi zaten okunmaz (geçiş köprüsü olur) ve çift şeddeli olan Lam harfi kalın bir L sesiyle, ardından gelen gizli elif ise A sesiyle okunur.
Bu konu sadece bir tecvid kuralı değil, Arap dilinin kök lügatlarında tescillenmiş bir fonetik gerçektir. İslam dünyasının en büyük iki lügat otoritesi olan İbn Manzûr’un Lisânü’l-Arab’ında ve ez-Zebîdî’nin Tâcü’l-Arûs’unda (E-L-H maddesi) açıkça zikredilir ki: Arap dilinin kurucusu kabul edilen Sîbeveyhi’ye göre “Allah” lafzındaki Lam harfi, kendisinden önce üstün (a) veya ötre (u) sesi geldiğinde “Tağlîz” (toklaştırma/kalınlaştırma) ile okunmak zorundadır. Bu, Yaratıcı’nın ismine gösterilen lafzi bir tazimdir (saygıdır). Dolayısıyla fasih Arapça sözlüklerinde, üstün sesinden sonra gelen ve ince okunan bir “Ellah” telaffuzuna yer verilmemiştir.
Örnekler
İnnallah / İnnallahe (Şüphesiz Allah…)
Kural: Lafza-i Celal’den önceki Nun harfinin harekesi üstün ( َ ) olduğu için Lam harfi kalın okunur.
Doğru Okunuş: İnnallâhe (İnnel-lah veya İnne-Ellah denmez)
Nasrullah (Allah’ın yardımı – Nasr Suresi)
Kural: Lafza-i Celal’den önceki Ra harfinin harekesi ötre ( ُ ) olduğu için Lam harfi kalın okunur.
Doğru Okunuş: Nasrullâh (Nasrul-leh veya Nasr-ı Ellah denmez)
Subhanallah (Allah’ı noksan sıfatlardan tenzih ederiz)
Kural: Lafza-i Celal’den önceki Nun harfinin harekesi üstün ( َ ) olduğu için Lam harfi kalın okunur.
Doğru Okunuş: Subhânallâh (Subhanel-lah veya Subhane-Ellah denmez)
Ayetel Kürsi’den: Allahu lâ ilâhe illâ huvel-hayyul-kayyûm
Kural: Cümleye doğrudan Allah lafzı ile başlandığı için (öncesinde hareke yoksa bile) kural gereği Lam harfi kalın başlar.
Doğru Okunuş: Allâhu… (Ellahu… şeklinde ince bir “E” sesiyle başlanmaz)
Not: Hiçbir kombinasyonda saf bir “Ellah” sesi Arapça fonetikte mevcut değildir.
